Vélo francette (Melanie)

Een goeie avond,

Op het kaartje dat door Bert minutieus wordt bijgehouden (normaalgezien links van dit bericht) zien jullie het al, morgen zijn we aan de kust, het eind van onze vélo francette. Hoog tijd dus voor een blogbericht. 

Was het een 'douce france' of een 'douche france' dat de vélo francette ons beloofde? Dit stuk van de fietsweg was een zijspoor, bij de echte route stond een bordje 'route inondée', benieuwd hoe die eruit zag. Gelukkig drogen sandalen en shorts snel, kiezen we de fietsuren goed uit, en zijn er voldoende momenten om natte spullen te drogen.

Zoals gehoopt is hier niet elke 5 km een camping. Hier kregen we een fijne plek in de feesttent van de sluiswachter. Op de picknickzone erlangs ging er die avond een evenement door, waar Leonie en ik een gegidste natuurwandeling volgden en Irene en Raf educatieve spelletjes speelden rond het belang van ontharding. Bert bereidde in tussentijd een heerlijke Thaïse curry (vulde hij zelf aan bij het nalezen van dit blogbericht).

De réfuge: een asiel voor exotische dieren, waar allerhande dieren hun laatste jaren in vrede kunnen slijten. Terwijl de jongens gaan winkelen, aaien wij tijgers uit Oekraïne (collateral damage, heet dat). Gelukkig met glas tussen... 

Noblesse oblige: Wie dagenlang naast de Mayenne fietst, dient er ook in te zwemmen, zelfs al gaat het om 5 minuutjes plonzen naast de bootjes in koud water. 

Het is zomer (toch volgens de kalender), dus daar hoort al eens een festivalletje bij. Van de DJ die steeds luider werd naarmate het donkerder werd, waren we minder fan, maar de dansjes op straat konden we wel smaken. Onze favoriet was de jeugd uit Tsjechië, die danste én zong (voor de duidelijkheid; de foto toont de groep Franse senioren, daar was het minder een probleem een stukje van de show te missen voor een foto).

Al bij al blijven we genoeg campings tegenkomen, zoals deze 'municipal' in Domfort. Tot grote vreugd van de kroost is er een living mét Monopoly. Uren spelen ze tegen 'meneertje peertje', de onzichtbare pineut van het spel. 

Nóg beter zijn natuurlijk biljart en air hockey (achtergrond), zeker als die naar believen (gratis) gebruikt mag worden terwijl het buiten regent...

Fietsers, dat kennen ze hier wel. Maria blijkt ook de moeder der fietsers te zijn, wie inzoomt kan meegenieten van het passend gebed in de plaatselijke dorpskerk.  

Klein Zwitserland hebben ze blijkbaar ook in Frankrijk. 'Raffaelo-bergjes' noemen wij ze, naar de naam van het snoepje dat ons op de top van de hoogste wacht. Onze kinderen rijden er met plezier voor naar boven (ze zouden er zowaar voor omrijden...)

'De hamer van Thor'. Uit jeugdig enthousiasme besluit ik me niet te laten afschrikken door haar misselijkmakende uiterlijk, en met de kinderen mee te gaan. Ja lap, niet enkel eindigde mijn middagmaal in het gras, ook de dag erna bleef mijn lichaam zich afvragen wat me in hemelsnaam bezielde. Ik ben bij deze officieel te oud voor te wilde attracties. Ter referentie: de kinderen deden deze 2x na elkaar, zonder noemenswaardig effect. Ok, na een hele dag draai-attracties (zonder veel aanschuiven) moest Irene uiteindelijk ook overgeven, maar die was er daarna onmiddellijk weer bovenop.

Nu zijn we in Caen aangekomen. Tot onze vreugd in een 'welcome to my garden' (dun gezaaid hier in Frankrijk), en meteen voor enkele dagen. Dit geeft ons de kans om eens wild te gaan: pretpark (zie hierboven), boomklimparours, ...  We vieren dat we ruim op tijd aan zee zijn, en nu ons dooie gemak aan onze volgende episode kunnen beginnen. Het nieuwe boekje ligt klaar: vanaf morgen volgen we de vélo maritime, tot Duinkerke. Binnen een kleine 600 km en 3000 hoogtemeters zijn we alweer thuis, of toch aan de Belgische grens alwaar we de trein plannen te nemen. Dit zou best snel kunnen eigenlijk, als we goed doorfietsen (dat is te zeggen: iedere week 5 dagen van 40 km) hebben we daar niet eens 3 weken voor nodig. Doorfietsen is echter niet het plan. Vakantie vieren aan zee daarentegen... Wie deze kust passeert op weg naar een vakantiebestemming, of beter nog, als vakantiebestemming heeft, altijd welkom om enkele dagen bij ons op de camping te staan (zoals gezegd vind je dagelijks een update van onze positie op het kaartje). We bieden veel enthousiasme, uitstekende snelle en gezonde kampeermaaltijden, zicht op fietsroutes, gezelschap voor een duikje in zee (jawel, ook in dit weer), ... .   

Uiteraard hebben we (ik dus) wat zotte ommetjes overwogen, om het eind iets minder voorspelbaar te maken. Helaas, gezien we de trein niet op kunnen met onze pino (de tandem), we een paspoort nodig hebben voor Groot-Brittannië en een ferry naar Ierland er toch wat over is, lijkt het oorspronkelijke plan, langs de kustlijn, toch te winnen. 

Waar jullie aan het begin van een grote vakantie staan, zien wij het eind dus al in zicht. Onze kinderen waren van bij vertrek al nichtjesweek en andere speeldates aan het plannen. Nu plannen Bert en ikzelf mee. Wildste plan is de aanschaf van een huisdier. Uren wordt op de fiets nagedacht over ras, karakter, grootte, leeftijd en onderhoudsvriendelijkheid van onze toekomstige hond. Hij moet meeneembaar zijn op de fiets (Melanie), niet te veel haar verliezen (Bert), schattig (Leonie) en aaibaar zijn (Irene), en houden van spelen (Raf).  Daarnaast graag een hond die vriendelijk is naar buitenstaanders (jullie dus) en al eens alleen thuis kan blijven. Gelukkig blijkt deze mengeling te bestaan, en zowaar ook in het asiel terug te vinden (voor mij toch ook niet onbelangrijk). 

Zoals gewoonlijk: wordt vervolgd.