De Atlantische Kust (Bert)

Beste lezers, het is weer eventjes geleden sinds we jullie berichtten over ons reilen en zeilen. Het kaartje linksboven werd wel met iedere beweging 'mis-en-jour' gehouden. Frequente bezoekers van deze blog hebben dus al kunnen zien dat we niet hebben stilgezeten sinds onze WWOOF in La Réole. 

We fietsten een gezapige 40-tal km per dag en belandden zo al snel aan de Atlantische kust, die we verder naar boven volgden langs de stranden en door de wouden van de Médoc. We rijden op de vélodyssée, naar het schijnt de best onderhouden fietsroute van Frankrijk. We worden hier inderdaad weer verwend: mooi verharde, volledig autovrije fietswegen, veelal door het bos. De Atlantische kust lijkt even toeristisch als de Middellandse zee, met duidelijke verschillen: men komt hier om te surfen en de infrastructuur is meer aangepast aan regen. Ook hier stromen massa's toeristen toe in juli en augustus. Gelukkig is het nog mei, en hebben we al die badstadjes, campings, stranden, picknickbanken, publieke toiletten,... nu quasi voor ons alleen! We zouden hier niet willen zijn als alles volloopt, maar nu, wat een ruimte en rust, heerlijk!

Nooit eerder fietsten we langs zo'n populaire routes. Waar tijdens vorige reizen een ontmoeting met een andere vakantiefietser een zeldzame belevenis was, komen we er hier dagelijks tegen, plus het tienvoud aan dagjesfietsers. Niemand kijkt hier op van bepakte fietsers. Campings hebben er zelfs een aangepast tarief voor. Het is eens iets anders. We snappen wel waarom men hier komt fietsen en bijvoorbeeld niet Groot-Brittannië doorkruist. Zeker met onze zelf-fietsende kinderen zijn we blij met onze keuze. Nadeel is natuurlijk dat er minder sappige verhalen te vertellen zijn: geen trappen of anti-tandempoortjes op de fietsroute, kiezen tussen gevaarlijk verkeer of met stenen bezaaide veldwegen, onmogelijke hellingen, industriële gebieden en achterbuurten waar je liever geen tent opzet, ... Geen avonturen, geen expeditie, gewoon vakantie!

  

Alleen de aanhoudende regen kan ons nog op de proef stellen. Maar ook die lijkt nu eindelijk te zijn geweken. Ook kwamen we de eerste oneffenheden in het hoogteprofiel tegen, een goeie test voor verderop in onze route. Ik denk dat we de kinderfietsen wat zwaarder gaan moeten laden dan :-) 

Ik schrijf dit alles vanop een *****-camping op Île d'Oléron, terwijl de rest van het gezin meedoet met de dagelijkse aqua-gym. Met die vijf sterren geniet je van: ieder dagdeel animatie, binnen- en buitenzwembad met glijbanen, sauna, stoombad, fitnessruimte, binnenspeelruimte, restaurant, zelfs WC-brillen en toiletpapier! Als enige kinderen hier (verder enkel senioren of gezinnen met baby's), kunnen Leonie, Raf en Irene rekenen op extra aandacht van de animatoren. Zo kregen ze gisteren hun eigen film in de bar: Asterix en Obelix met NL ondertitels. Hun begrip van Frans gaat er trouwens verbazend snel op vooruit. 

Intermezzo voor adepten van Emiel Goelen en Testaankoop:

En de prijs? Die lijkt - toch voor fietsers- niet sterk te correleren met het aantal sterren. Hier betalen we €36 voor ons allen per nacht, evenveel als op de meer volkse **-camping van enkele nachten geleden. De prijs van een camping varieert tot op heden tussen de €16 en de €54, los van het aantal sterren. Eind april schuilden we voor slecht €60 per nacht in een stacaravan op een nette camping municipal (weliswaar zonder kluis, maar dat ziet Emiel Goelen vast door de vingers voor deze prijs). Laagseizoen, zoveel is duidelijk!

Ons luilekkerleventje in beeld:

Het is vlotjes fietsen door de wouden van de Médoc.

In het recreatie-domein van Hostens kampeerden we langs het hoogteparcours, dat we daags nadien uitgebreid verkenden (op deze minder moedige auteur na). We waren de enige klanten, vermoedelijk omdat het de hele dag geregend heeft.

In Frankrijk vind je van die gigantische hypermarchés. Niet dat het aanbod er zoveel groter is, alles staat er vooral verder uit elkaar, en is in meerdere rayons te vinden. Geest van Emiel Goelen: Noten vind je bijvoorbeeld zowel bij de gedroogde vruchten, producten voor bakken, bio-producten, produits du monde én in vrac-silo's; mogelijks ook nog bij de aanbiedingen of ergens verdwaald in de gang. Hoe kan een mens op die manier een vergelijkende studie maken? Een ideale plek wel om een regenachtige dag door te brengen met energieke kinderen. Verder aangeboden faciliteiten: bankjes, springkasteel, toiletten, oplaadpunt, drinkfontein, koffie en zelfs douches (zo kwam één van de klanten mij hartelijk aanbevelen, omdat hij mij herkend had als vakantiefietser natuurlijk, niet om andere redenen).

Een welkome afwisseling van campings: een goeie ouderwetse tuin. Hier logeren we bij Sidonie, die we vonden op welcome-to-my-garden, intussen ook gekend in Frankrijk. Het mogen wassen en opdrogen binnen na twee dagen regen, heeft ons er weer helemaal bovenop geholpen. Merci Sidonie! 

De oceaan is nooit ver weg. Deze avondwandeling aan het strand mondt uit in een late zwempartij.

Iedereen komt hier om te surfen. Melanie regelde daarom twee uurtjes surfles voor ons. Plezant! Helaas geen actiefoto's.

Met die bus scheerschuim al enkele honderden km op zak, is het eindelijk tijd voor een iets modieuzere haarsnit. Ik ga voor een 'Van Beirendonck', en besluit dat Melanie dringend nieuwe mesjes nodig heeft.

Verder op ons programma: eiland-hoppen, Puy du Fou (hiervoor zullen we wel van onze geliefde vélodyssée moeten afwijken) en de Loire. 

Tot weldra!

Bert